Mama is al druk bezig met de kleren te kopen en te passen bij Max en Merlin. Zowel Max als Merlin zijn weer langer geworden. Dat betekent dus weer nieuwe kleren. Mama heeft net besloten om ook nog maar even onder de zonnebank te gaan een aantal keer, anders verbranden we wel heel erg snel.
Net in de agenda gekeken, over 5 weken gaan we. Dat betekent dat we nu mogen gaan aftellen.
We hebben er wel zin in hoor.
Gisteren nog een gesprek gehad met Max zijn fysiotherapeut op school. Max is iets rustiger geworden, hij luistert beter en kan zich beter concentreren. Trudi, Max zijn ondersteunende begeleidster voor thuis, was ook mee. Zij neemt hem iedere week 2 keer mee naar huis en past sensomotorische integratie toe. Hoe beter Max in zijn eigen lichaam zit en zijn eigen lichaam kent, des te beter kan hij nieuwe dingen leren. Dit is dus heel belangrijk voor Max.
Nu zit Max even rustig naar Bambi 2 te kijken. Zo meteen komt Petra om Max orthoagogische muziekbegeleiding te geven. Samen muziek maken en zingen om Max ook hierbij te stimuleren te gaan praten. Dit vindt Max altijd heel erg leuk om te doen. Dit was het even voor vandaag. Vanaf nu gaan we wat vaker berichtjes schrijven op de site.
woensdag 17 maart 2010
maandag 15 maart 2010
Max en zijn dolfijn GeeGee
Wauw, dikke vriendjes zijn jullie geworden in de tijd dat je hier was.... jij en GeeGee!! En ook Papito en Mateo konden het niet laten af en toe een kijkje bij je te komen nemen. Na eerst je grote angst te hebben overwonnen en op jou eigen tempo aan de omgeving, water, en de dolfijnen te hebben moeten wennen, hebben jullie heel wat afgespeeld. Een stelletje deugnieten bij elkaar.....!!! Samen zingen, dansen en elkaar nat spetteren... met de bal, de ring en die grote stok spelen, waar GeeGee overheen sprong!! Een super grote lach verscheen op je gezicht, en je ogen begonnen te glinsteren wanneer jij door GeeGee en Papito razend snel door het water werd getrokken...joehoe.... en weer een snelle ronde op de buik van je nieuwe watervriendjes.. je favoriete spelletje bleef toch echt wel het spetteren met water waarop GeeGee gelijk terug spatte!! Waar Mateo erg van genoot is dat jij hem zo lief aaide, en hem een hele dikke knuffel gaf... en natuurlijk dat je hem zulke lekkere visjes gaf.... Wat een plezier hadden jullie samen!
Dag lieve Max, we vonden het allemaal erg leuk dat je er was en we hopen je nog eens terug te zien! Heel veel succes, doe je best, en je bent een kanjer....!
Dag lieve Max, we vonden het allemaal erg leuk dat je er was en we hopen je nog eens terug te zien! Heel veel succes, doe je best, en je bent een kanjer....!
En wat de tweede week ?
DAG 6 (van de therapie)
Merlin ging 's morgens weer blij naar de Kids-club. Wij hebben toen rustig aan gedaan. Papa en Max lekker gevoetbald op het pleintje voor het Sea-Aquarium.
Merlin om 12.00 uur opgehaald. Ze had weer genoten, vandaag ging het over dolfijnen en ze gingen weer lekker snorkelen in de “bak”.
12.30 uur begint de voorbereiding voor Max. Hij sputterde wat tegen om zijn zwembroek en wetsuit aan te doen, maar afijn hij deed het.
13.00 uur in de CDTC wachtruimte , we hadden inmiddels al een heel ritueel. Eerst met papa het boek 101 vragen over dolfijnen lezen en dan met Floor en Yvon mee de oefenruimte in. We moesten hem weer even de oefenruimte induwen.
De oefeningen deed Max allemaal heel goed, Floor is iedere keer heel enthousiast. Hij matched de plaatjes goed, doet goed mee. Max zegt de woorden heel goed bij de plaatjes. Hij laat alle oefeningen in en rond zijn mond toe.
13.40 uur Helaas regende het enorm dat Max in het water ging om met GeeGee te zwemmen. Voor Max was het niet erg, maar voor ons om te kijken was het koud en nat.
In het water ging het heel goed!
16:00 uur FAMILIE-SWIM MET GEEGEE
Gelukkig was het weer droog. Yvon zou met Max gaan spelen, maar toen Max zag dat wij, papa, mama en Merlin, in onze zwemkleding met banden om en flippers mee naar “zijn“ vlonder gingen, wilde hij ook mee. Floor vond het prima. Max mocht ook mee met de band om.
We mochten eerst op het randje zitten, Merlin naast Lotte, de dolfijn-trainster, toen Max, mama en daarnaast papa.
Mama vond het best spannend en dat merkte GeeGee volgens mij want ze kreeg meteen kusjes tegen haar voeten aan.
Eerst ging Merlin in het water met GeeGee, rondjes zwemmen en GeeGee ging er toen naast zwemmen, zo kon ze hem aaien en vasthouden. Merlin vond het fantastisch. Wat een lieve dolfijn, hij doet van alles.
Daarna mocht ook papa rondjes zwemmen en aaien. En daarna mama. Max genoot ook op de vlonder, mocht ook visjes geven aan GeeGee en opdrachten.
Vooral Merlin en mama kregen alle aandacht van GeeGee. ( Dat doet zij altijd, zij laat de mannen links liggen) Arme papa.
Wij kregen kusjes en hij kwam steeds naar ons toe. Ook hebben we met z'n allen de stok vastgehouden zodat GeeGee erover heen kon springen. Geweldig en zo snel als ze dan kan zwemmen
Ook mochten wij eenmaal op de vlonder nog allemaal een visje geven aan GeeGee.
Het was in een woord een fantastische ervaring!!!!
DAG 7
Merlin gaat weer blij naar de Kids-club. Wat is dat toch een geweldig programma voor de broertjes en zusjes. Zoveel als ze daar leren en zoveel als ze daar genieten. Geweldig.
Mama gaat boodschappen doen bij Strada. Ze wordt met het busje gebracht en ook weer opgehaald.
Papa en Max gaan lekker voetballen op het pleintje.
Om 11.00 uur gaat papa ook naar de Kids-club want hij mag mee met snorkelen.
Om 11.30 uur zien we ze langsgaan onder de brug door. Max en mama waren even naar het Sea Aquarium. Max zijn favoriet was daar toch wel de aquaria met vissen en ook de flamingo's met schildpadden.
's Middags therapie:
Max moest even een zetje naar de deur, daarna ging het prima, ook in het water.
Alleen om 14.20 uur begon Max ineens heel hard te huilen met echte tranen.
Floor heeft hem er toen uitgehaald en Max gaf aan dat hij pijn had aan zijn voet. Dat hij dat aangaf was al heel bijzonder. Wij denken allemaal kramp want even later was het over.
Floor was verder heel tevreden, we krijgen een aantal sessies mee op DVD om dit over te brengen naar onze begeleiders thuis.
Het was heel mooi weer dus we zijn heerlijk naar het strand gegaan en Merlin natuurlijk naar het zwembad.
Daar kwamen we een moeder tegen met een meisje ,ook Down Syndroom, Elisa, 16 jaar, doof en ze sprak met gebarentaal. Haar moeder wilde graag wat meer over Max weten en hoe het in Nederland ging.
Dit meisje was op haar 4e al zindelijk en met 6 jaar had ze haar zwemdiploma, maar lezen en schrijven kan ze nog niet.
Haar broer had een wijze raad. Gewoon doen alsof ze normaal zijn!
Dag 8
Merlin gaat weer vrolijk naar de Kids-club. Mama loopt mee zodat ze ook het prachtige lokaal kan zien en het museum en de bioscoop. Heel mooi.
Het gaat vandaag over roggen en haaien.
Papa en Max gaan even voetballen op het pleintje, helaas de bal komt in het water en wordt al heel snel meegenomen door de wind.
Mama doet even snel een was en houdt het dagboek bij.
's Middags therapie. Max doet thuis samen met papa zijn zwembroek aan en wetsuit. Tas op zijn rug en band om zijn arm.
Bij het CDTC aangekomen weer even in het boek van de dolfijnen gelezen en dat Floor eraan kwam ging hij blij mee.
Weer uitgebreidere oefeningen gedaan. Max kan heel goed de kleuren benoemen, de dieren en de geluiden van de dieren. Ook heeft Floor een hele leuke handpop Joep, waar Max helemaal gek van is. Max leert heel goed keuzes maken en vragen wat hij wil.
Wij leren weer heel goed hoe we met Max om moeten gaan. Geen vraag stellen want dan zegt hij toch altijd nee. Maar hem laten kiezen uit twee dingen, dan heeft Max het gevoel dat hij het bepaalt. Je kiest dan twee dingen die je wilt dat Max gaat doen. Dit vergt wel wat oefening in het dagelijkse leven, maar we gaan er gewoon voor.
Ook krijgen we de hele goede tip om niet steeds te zeggen : Nee Max dat mag niet, maar dan Max op een ander idee te brengen. En als hij dat dan doet zeggen dat hij dat heel goed gedaan heeft. Zo het negatieve gedrag negeren.
Ook dit vergt best wel wat van ons.
Dag 9 en 10
De therapie ging steeds beter. Max maakte steeds meer zinnen en hij genoot enorm van het zwemmen in het water met GeeGee.
Ook werd Max rustiger richting de laatste dag. Hij kon zich beter concentreren en beter spelen. Ook probeerde hij zelf steeds meer te vragen.
Conclusie en resultaat
Terugkijkend waren het twee hele goede weken voor Max maar ook voor ons. Samenwerken met zo'n gedreven team die met zoveel toewijding met onze kinderen werken. Wij hebben met elkaar zoveel geleerd over onze zoon Max, hoe we verder moeten met hem. Wat ook heel fijn was dat je het ook helemaal met z'n allen doet. Thuis komt het toch meestal op de schouders van mama neer. Papa werkt.
Deze therapie heeft ons weer zoveel positieve energie gegeven en dat heeft meteen zijn positieve invloed op Max en Merlin. Om dan nog maar niet te spreken over de zinnen die Max nu zelf kan maken als hij iets wil.De grote angst die Max heeft overwonnen! Zo goed als hij je nu aankijkt als je iets vraagt.Zo goed als hij zich nu kan concentreren.
Kortom : een geweldige ervaring met een heel goed resultaat! Boven onze verwachting!
Nu weer hard sparen voor nog een keer!
Merlin ging 's morgens weer blij naar de Kids-club. Wij hebben toen rustig aan gedaan. Papa en Max lekker gevoetbald op het pleintje voor het Sea-Aquarium.
Merlin om 12.00 uur opgehaald. Ze had weer genoten, vandaag ging het over dolfijnen en ze gingen weer lekker snorkelen in de “bak”.
12.30 uur begint de voorbereiding voor Max. Hij sputterde wat tegen om zijn zwembroek en wetsuit aan te doen, maar afijn hij deed het.
13.00 uur in de CDTC wachtruimte , we hadden inmiddels al een heel ritueel. Eerst met papa het boek 101 vragen over dolfijnen lezen en dan met Floor en Yvon mee de oefenruimte in. We moesten hem weer even de oefenruimte induwen.
De oefeningen deed Max allemaal heel goed, Floor is iedere keer heel enthousiast. Hij matched de plaatjes goed, doet goed mee. Max zegt de woorden heel goed bij de plaatjes. Hij laat alle oefeningen in en rond zijn mond toe.
13.40 uur Helaas regende het enorm dat Max in het water ging om met GeeGee te zwemmen. Voor Max was het niet erg, maar voor ons om te kijken was het koud en nat.
In het water ging het heel goed!
16:00 uur FAMILIE-SWIM MET GEEGEE
Gelukkig was het weer droog. Yvon zou met Max gaan spelen, maar toen Max zag dat wij, papa, mama en Merlin, in onze zwemkleding met banden om en flippers mee naar “zijn“ vlonder gingen, wilde hij ook mee. Floor vond het prima. Max mocht ook mee met de band om.
We mochten eerst op het randje zitten, Merlin naast Lotte, de dolfijn-trainster, toen Max, mama en daarnaast papa.
Mama vond het best spannend en dat merkte GeeGee volgens mij want ze kreeg meteen kusjes tegen haar voeten aan.
Eerst ging Merlin in het water met GeeGee, rondjes zwemmen en GeeGee ging er toen naast zwemmen, zo kon ze hem aaien en vasthouden. Merlin vond het fantastisch. Wat een lieve dolfijn, hij doet van alles.
Daarna mocht ook papa rondjes zwemmen en aaien. En daarna mama. Max genoot ook op de vlonder, mocht ook visjes geven aan GeeGee en opdrachten.
Vooral Merlin en mama kregen alle aandacht van GeeGee. ( Dat doet zij altijd, zij laat de mannen links liggen) Arme papa.
Wij kregen kusjes en hij kwam steeds naar ons toe. Ook hebben we met z'n allen de stok vastgehouden zodat GeeGee erover heen kon springen. Geweldig en zo snel als ze dan kan zwemmen
Ook mochten wij eenmaal op de vlonder nog allemaal een visje geven aan GeeGee.
Het was in een woord een fantastische ervaring!!!!
DAG 7
Merlin gaat weer blij naar de Kids-club. Wat is dat toch een geweldig programma voor de broertjes en zusjes. Zoveel als ze daar leren en zoveel als ze daar genieten. Geweldig.
Mama gaat boodschappen doen bij Strada. Ze wordt met het busje gebracht en ook weer opgehaald.
Papa en Max gaan lekker voetballen op het pleintje.
Om 11.00 uur gaat papa ook naar de Kids-club want hij mag mee met snorkelen.
Om 11.30 uur zien we ze langsgaan onder de brug door. Max en mama waren even naar het Sea Aquarium. Max zijn favoriet was daar toch wel de aquaria met vissen en ook de flamingo's met schildpadden.
's Middags therapie:
Max moest even een zetje naar de deur, daarna ging het prima, ook in het water.
Alleen om 14.20 uur begon Max ineens heel hard te huilen met echte tranen.
Floor heeft hem er toen uitgehaald en Max gaf aan dat hij pijn had aan zijn voet. Dat hij dat aangaf was al heel bijzonder. Wij denken allemaal kramp want even later was het over.
Floor was verder heel tevreden, we krijgen een aantal sessies mee op DVD om dit over te brengen naar onze begeleiders thuis.
Het was heel mooi weer dus we zijn heerlijk naar het strand gegaan en Merlin natuurlijk naar het zwembad.
Daar kwamen we een moeder tegen met een meisje ,ook Down Syndroom, Elisa, 16 jaar, doof en ze sprak met gebarentaal. Haar moeder wilde graag wat meer over Max weten en hoe het in Nederland ging.
Dit meisje was op haar 4e al zindelijk en met 6 jaar had ze haar zwemdiploma, maar lezen en schrijven kan ze nog niet.
Haar broer had een wijze raad. Gewoon doen alsof ze normaal zijn!
Dag 8
Merlin gaat weer vrolijk naar de Kids-club. Mama loopt mee zodat ze ook het prachtige lokaal kan zien en het museum en de bioscoop. Heel mooi.
Het gaat vandaag over roggen en haaien.
Papa en Max gaan even voetballen op het pleintje, helaas de bal komt in het water en wordt al heel snel meegenomen door de wind.
Mama doet even snel een was en houdt het dagboek bij.
's Middags therapie. Max doet thuis samen met papa zijn zwembroek aan en wetsuit. Tas op zijn rug en band om zijn arm.
Bij het CDTC aangekomen weer even in het boek van de dolfijnen gelezen en dat Floor eraan kwam ging hij blij mee.
Weer uitgebreidere oefeningen gedaan. Max kan heel goed de kleuren benoemen, de dieren en de geluiden van de dieren. Ook heeft Floor een hele leuke handpop Joep, waar Max helemaal gek van is. Max leert heel goed keuzes maken en vragen wat hij wil.
Wij leren weer heel goed hoe we met Max om moeten gaan. Geen vraag stellen want dan zegt hij toch altijd nee. Maar hem laten kiezen uit twee dingen, dan heeft Max het gevoel dat hij het bepaalt. Je kiest dan twee dingen die je wilt dat Max gaat doen. Dit vergt wel wat oefening in het dagelijkse leven, maar we gaan er gewoon voor.
Ook krijgen we de hele goede tip om niet steeds te zeggen : Nee Max dat mag niet, maar dan Max op een ander idee te brengen. En als hij dat dan doet zeggen dat hij dat heel goed gedaan heeft. Zo het negatieve gedrag negeren.
Ook dit vergt best wel wat van ons.
Dag 9 en 10
De therapie ging steeds beter. Max maakte steeds meer zinnen en hij genoot enorm van het zwemmen in het water met GeeGee.
Ook werd Max rustiger richting de laatste dag. Hij kon zich beter concentreren en beter spelen. Ook probeerde hij zelf steeds meer te vragen.
Conclusie en resultaat
Terugkijkend waren het twee hele goede weken voor Max maar ook voor ons. Samenwerken met zo'n gedreven team die met zoveel toewijding met onze kinderen werken. Wij hebben met elkaar zoveel geleerd over onze zoon Max, hoe we verder moeten met hem. Wat ook heel fijn was dat je het ook helemaal met z'n allen doet. Thuis komt het toch meestal op de schouders van mama neer. Papa werkt.
Deze therapie heeft ons weer zoveel positieve energie gegeven en dat heeft meteen zijn positieve invloed op Max en Merlin. Om dan nog maar niet te spreken over de zinnen die Max nu zelf kan maken als hij iets wil.De grote angst die Max heeft overwonnen! Zo goed als hij je nu aankijkt als je iets vraagt.Zo goed als hij zich nu kan concentreren.
Kortom : een geweldige ervaring met een heel goed resultaat! Boven onze verwachting!
Nu weer hard sparen voor nog een keer!
Nog één keer een extra rondje riksja
Bron: Noordhollansdagblad, 29 augustus 2007
Max en zijn zus in de Riksja met Richard Walraven.
Nog één keer fietsen. Een soort ererondje. Nou ja, een stuk of twintig rondjes. De eerste is voor Max de Vries. Gratis. Want deze avond rijden we speciaal voor Max.
Precies 51 euro hebben we tijdens ons Rondje Riksja verdiend. Door mensen een stukje mee te nemen op de fiets of door met ze op de foto te gaan. Soms stopte iemand ons gewoon een paar euro toe.
Geld waar we iets bijzonders mee wilden doen. Op onze zwerftocht rond de voormalige Zuiderzee zijn we zo gastvrij ontvangen, dat we dit geld niet wilden op maken aan kopjes koffie en broodjes kaas. Maar wat dan wel? Een mailtje van Nynke Bouwes sprak het meeste aan. Over een vader (Edzo) en een moeder (Else) die met dolfijnen op de avondmarkt in Schoorl staan om een speciale therapie voor hun gehandicapte zoon Max te kunnen betalen.
Een kunstje om nog eens te herhalen. Gelukkig doen de marktmeesters Gerard van Drie en Willem Holm niet moeilijk. Voor twee euro mag iedereen een ritje in de riksja langs het klimduin. Janny Welles uit Midwoud en Wies Wagemaker uit Wieringerwerf bijvoorbeeld. De familie Rozemeijer uit Krommeniedijk betaalt zelfs om niet mee te rijden. Er zijn ook mensen speciaal voor de riksja naar de markt gekomen. En wat denken van Merle uit Osnabrück. ,,Meine Freundin hat ein Kind mit Down. Wir kennen die Therapie'', zegt haar moeder. Eske en Annabel uit Schoorl stappen ook in voor een rondje langs het klimduin. ,,Wat ga je snel'', roepen ze vrolijk uit.
Al met al schroeven we het bedrag op tot ruim boven de honderd euro. Is Max toch een stapje dichter bij Curaçao.
Max en zijn zus in de Riksja met Richard Walraven.
Nog één keer fietsen. Een soort ererondje. Nou ja, een stuk of twintig rondjes. De eerste is voor Max de Vries. Gratis. Want deze avond rijden we speciaal voor Max.
Precies 51 euro hebben we tijdens ons Rondje Riksja verdiend. Door mensen een stukje mee te nemen op de fiets of door met ze op de foto te gaan. Soms stopte iemand ons gewoon een paar euro toe.
Geld waar we iets bijzonders mee wilden doen. Op onze zwerftocht rond de voormalige Zuiderzee zijn we zo gastvrij ontvangen, dat we dit geld niet wilden op maken aan kopjes koffie en broodjes kaas. Maar wat dan wel? Een mailtje van Nynke Bouwes sprak het meeste aan. Over een vader (Edzo) en een moeder (Else) die met dolfijnen op de avondmarkt in Schoorl staan om een speciale therapie voor hun gehandicapte zoon Max te kunnen betalen.
Een kunstje om nog eens te herhalen. Gelukkig doen de marktmeesters Gerard van Drie en Willem Holm niet moeilijk. Voor twee euro mag iedereen een ritje in de riksja langs het klimduin. Janny Welles uit Midwoud en Wies Wagemaker uit Wieringerwerf bijvoorbeeld. De familie Rozemeijer uit Krommeniedijk betaalt zelfs om niet mee te rijden. Er zijn ook mensen speciaal voor de riksja naar de markt gekomen. En wat denken van Merle uit Osnabrück. ,,Meine Freundin hat ein Kind mit Down. Wir kennen die Therapie'', zegt haar moeder. Eske en Annabel uit Schoorl stappen ook in voor een rondje langs het klimduin. ,,Wat ga je snel'', roepen ze vrolijk uit.
Al met al schroeven we het bedrag op tot ruim boven de honderd euro. Is Max toch een stapje dichter bij Curaçao.
De stem van Max schalt over het water....
Bron: Noordhollansdagblad,04 april 2008
Max bevoelt in bijzijn van psychologe Floor zijn therapiedolfijn Gee-Gee.
Max trekt aan de mouw van zijn vader. ,,Mag ik, eh, je moet mee'', zegt hij. Vijf eenvoudige woordjes. En toch een wereld van verschil voor Edzo en Else de Vries. Stralende ouders. Geluk dat zich in glinsterende ogen laat vangen. Max is weinig veranderd. Een jaartje ouder, zes inmiddels, maar nog altijd een boefje. Ondeugend en een eigen willetje.
Tegelijkertijd vertederend. ,,Hij kijkt je tegenwoordig aan en is rustiger geworden'', zegt vader Edzo. En hij praat. Zes maanden geleden bestond zijn vocabulaire nog uit het woordje nee. Meer zei Max, geboren met het syndroom van Down, niet. Nu zijn er korte zinnen en zelfs woorden van meerdere lettergrepen. Dankzij de dolfijntherapie.
Het is alle moeite waard geweest. Een zomer lang verkochten ze 'dolfijnenspullen' op de braderie in Schoorl om de reis te bekostigen. Ook de krant deed een duit in het zakje. Reed rondjes met de riksja uit de populaire zomerserie en doneerde giften en fooien van onderweg. ,,De publiciteit maakte heel wat los. Daarna hadden we het benodigde bedrag snel bij elkaar. Daar zijn we iedereen nog heel dankbaar voor'', vertelt Else.
Zeker omdat het hele gezin in Warmenhuizen er baat bij heeft gehad. De zorgen voor Max -geestelijk en lichamelijk - eisten hun tol. ,,We zaten in een negatieve spiraal. Het was niet echt gezellig. En dat had ook weer een negatieve uitwerking op Max. Nu gaat het veel beter. We zien een toekomst, hebben weer energie'', verklapt Else.
In het Curaçao Dolphin Therapy & Research Centre stond een heel team (psycholoog, logopedist, dolfijnentrainer én dolfijn) tot zijn beschikking. ,,Ze zijn zo intensief met hem bezig. We hebben uitgerekend dat ze anderhalf jaar logopedie in Nederland in nog geen twee weken hebben gestopt. Dat wil wel, natuurlijk. De dolfijnen, ongelooflijk hoe goed die dieren de kinderen aanvoelen, waren eigenlijk de beloning voor het presteren van Max. De eerste paar dagen vond hij dat nog eng, maar Floor zijn psychologe ging zo rustig met hem om, dat het allemaal snel goed kwam. We hebben daar voor het eerst echt zijn stem gehoord.''
Met een paar weken intensieve therapie en inspirerend gespetter met dolfijnen is het echter niet gedaan. ,,We hebben flink wat huiswerk meegekregen. Het leuke was dat we daar ook met het hele gezin bezig zijn geweest en dat zet zich thuis voort. En we gaan vast sparen, want we willen dolgraag nog een keer terug.''
Max bevoelt in bijzijn van psychologe Floor zijn therapiedolfijn Gee-Gee.
Max trekt aan de mouw van zijn vader. ,,Mag ik, eh, je moet mee'', zegt hij. Vijf eenvoudige woordjes. En toch een wereld van verschil voor Edzo en Else de Vries. Stralende ouders. Geluk dat zich in glinsterende ogen laat vangen. Max is weinig veranderd. Een jaartje ouder, zes inmiddels, maar nog altijd een boefje. Ondeugend en een eigen willetje.
Tegelijkertijd vertederend. ,,Hij kijkt je tegenwoordig aan en is rustiger geworden'', zegt vader Edzo. En hij praat. Zes maanden geleden bestond zijn vocabulaire nog uit het woordje nee. Meer zei Max, geboren met het syndroom van Down, niet. Nu zijn er korte zinnen en zelfs woorden van meerdere lettergrepen. Dankzij de dolfijntherapie.
Het is alle moeite waard geweest. Een zomer lang verkochten ze 'dolfijnenspullen' op de braderie in Schoorl om de reis te bekostigen. Ook de krant deed een duit in het zakje. Reed rondjes met de riksja uit de populaire zomerserie en doneerde giften en fooien van onderweg. ,,De publiciteit maakte heel wat los. Daarna hadden we het benodigde bedrag snel bij elkaar. Daar zijn we iedereen nog heel dankbaar voor'', vertelt Else.
Zeker omdat het hele gezin in Warmenhuizen er baat bij heeft gehad. De zorgen voor Max -geestelijk en lichamelijk - eisten hun tol. ,,We zaten in een negatieve spiraal. Het was niet echt gezellig. En dat had ook weer een negatieve uitwerking op Max. Nu gaat het veel beter. We zien een toekomst, hebben weer energie'', verklapt Else.
In het Curaçao Dolphin Therapy & Research Centre stond een heel team (psycholoog, logopedist, dolfijnentrainer én dolfijn) tot zijn beschikking. ,,Ze zijn zo intensief met hem bezig. We hebben uitgerekend dat ze anderhalf jaar logopedie in Nederland in nog geen twee weken hebben gestopt. Dat wil wel, natuurlijk. De dolfijnen, ongelooflijk hoe goed die dieren de kinderen aanvoelen, waren eigenlijk de beloning voor het presteren van Max. De eerste paar dagen vond hij dat nog eng, maar Floor zijn psychologe ging zo rustig met hem om, dat het allemaal snel goed kwam. We hebben daar voor het eerst echt zijn stem gehoord.''
Met een paar weken intensieve therapie en inspirerend gespetter met dolfijnen is het echter niet gedaan. ,,We hebben flink wat huiswerk meegekregen. Het leuke was dat we daar ook met het hele gezin bezig zijn geweest en dat zet zich thuis voort. En we gaan vast sparen, want we willen dolgraag nog een keer terug.''
Nieuwe kans voor Max................
Lieve mensen allemaal,
Zoals jullie weten wilden we graag nog een keer. We hebben heel hard gespaard en zojuist vanavond een geweldige Cheque van Stichting Dolfinn mede mogelijk gemaakt door: WSW waarborgfonds sociale woningbouw twv € 2533,= ontvangen. Enorm bedankt hiervoor.
We gaan in de meivakantie met ons gezin voor de 2e keer Dolfijntherapie voor Max volgen. Max zijn woordenschat is al vele malen groter dan de eerste keer dat we gingen. Maar nu nog hele zinnen maken, dat is nog heel moeilijk voor Max. Max is net 8 jaar geworden en wordt steeds vaker wat gefrustreerd als men hem niet begrijpt. Dat willen we zien te voorkomen. Dat is het voornaamste doel van deze Dolfijntherapie dit keer. Beter uit kunnen leggen wat hij nu bedoelt. Het is een groot doel om te bereiken maar we gaan er voor. En wij, zijn ouders en zus Merlin, krijgen weer nieuwe tools om met Max beter te kunnen communiceren.
Zoals jullie weten wilden we graag nog een keer. We hebben heel hard gespaard en zojuist vanavond een geweldige Cheque van Stichting Dolfinn mede mogelijk gemaakt door: WSW waarborgfonds sociale woningbouw twv € 2533,= ontvangen. Enorm bedankt hiervoor.
We gaan in de meivakantie met ons gezin voor de 2e keer Dolfijntherapie voor Max volgen. Max zijn woordenschat is al vele malen groter dan de eerste keer dat we gingen. Maar nu nog hele zinnen maken, dat is nog heel moeilijk voor Max. Max is net 8 jaar geworden en wordt steeds vaker wat gefrustreerd als men hem niet begrijpt. Dat willen we zien te voorkomen. Dat is het voornaamste doel van deze Dolfijntherapie dit keer. Beter uit kunnen leggen wat hij nu bedoelt. Het is een groot doel om te bereiken maar we gaan er voor. En wij, zijn ouders en zus Merlin, krijgen weer nieuwe tools om met Max beter te kunnen communiceren.
Abonneren op:
Posts (Atom)
