maandag 15 maart 2010

De stem van Max schalt over het water....

Bron: Noordhollansdagblad,04 april 2008


Max bevoelt in bijzijn van psychologe Floor zijn therapiedolfijn Gee-Gee.



Max trekt aan de mouw van zijn vader. ,,Mag ik, eh, je moet mee'', zegt hij. Vijf eenvoudige woordjes. En toch een wereld van verschil voor Edzo en Else de Vries. Stralende ouders. Geluk dat zich in glinsterende ogen laat vangen. Max is weinig veranderd. Een jaartje ouder, zes inmiddels, maar nog altijd een boefje. Ondeugend en een eigen willetje.

Tegelijkertijd vertederend. ,,Hij kijkt je tegenwoordig aan en is rustiger geworden'', zegt vader Edzo. En hij praat. Zes maanden geleden bestond zijn vocabulaire nog uit het woordje nee. Meer zei Max, geboren met het syndroom van Down, niet. Nu zijn er korte zinnen en zelfs woorden van meerdere lettergrepen. Dankzij de dolfijntherapie.

Het is alle moeite waard geweest. Een zomer lang verkochten ze 'dolfijnenspullen' op de braderie in Schoorl om de reis te bekostigen. Ook de krant deed een duit in het zakje. Reed rondjes met de riksja uit de populaire zomerserie en doneerde giften en fooien van onderweg. ,,De publiciteit maakte heel wat los. Daarna hadden we het benodigde bedrag snel bij elkaar. Daar zijn we iedereen nog heel dankbaar voor'', vertelt Else.

Zeker omdat het hele gezin in Warmenhuizen er baat bij heeft gehad. De zorgen voor Max -geestelijk en lichamelijk - eisten hun tol. ,,We zaten in een negatieve spiraal. Het was niet echt gezellig. En dat had ook weer een negatieve uitwerking op Max. Nu gaat het veel beter. We zien een toekomst, hebben weer energie'', verklapt Else.

In het Curaçao Dolphin Therapy & Research Centre stond een heel team (psycholoog, logopedist, dolfijnentrainer én dolfijn) tot zijn beschikking. ,,Ze zijn zo intensief met hem bezig. We hebben uitgerekend dat ze anderhalf jaar logopedie in Nederland in nog geen twee weken hebben gestopt. Dat wil wel, natuurlijk. De dolfijnen, ongelooflijk hoe goed die dieren de kinderen aanvoelen, waren eigenlijk de beloning voor het presteren van Max. De eerste paar dagen vond hij dat nog eng, maar Floor zijn psychologe ging zo rustig met hem om, dat het allemaal snel goed kwam. We hebben daar voor het eerst echt zijn stem gehoord.''

Met een paar weken intensieve therapie en inspirerend gespetter met dolfijnen is het echter niet gedaan. ,,We hebben flink wat huiswerk meegekregen. Het leuke was dat we daar ook met het hele gezin bezig zijn geweest en dat zet zich thuis voort. En we gaan vast sparen, want we willen dolgraag nog een keer terug.''

Geen opmerkingen:

Een reactie posten